मला न पंख हवे आहे ....

मला न पंख हवे आहे ....
हवे तेव्हा आभाळ कवेत घेण्यासाठी
मनाविरुद्ध घडल्यावर दूर जाण्यासाठी

मला न चांदण हवे आहे .....
हवे तेव्हा अंधारात पांघरण्यासाठी
हरवलेल्यांना वाट दाखवण्यासाठी

मला न वारा हवा आहे ......
कधीतरी वादळ होण्यासाठी
जुन्या आठवणी उध्वस्त करण्यासाठी

मला न पाऊस हवा आहे .....
सर्वांना चिंब भिजवण्यासाठी
कधीतरी आसवांना लपवण्यासाठी

कोमल ..................२७/६/१०

आता लांबच राहायचं .......

ठरवलंय तुझ्यापासून आता लांब राहायचं
क्षणाक्षणाला तुझ्यापासून दूर जायचं

शब्दांनाही थोडस आता आवरत घ्यायचं
भावनांनाही आता कोंडून ठेवायचं

तुझ असण आता नसण मानायचं
उगाच तुझ्या विचारात नाही आता राहायचं

आठवणींना तुझ्या पुन्हा नाही काढायचं
जमेल तसं आता एकटच जगायचं

शक्य तेवढ आता स्वतःला मिटून घ्यायचं
आसवांना आता दडवूनच ठेवायचं
आता लांबच राहायचं ...........

कोमल ..........................२७/६/१०

आज विसरायचं ठरवल.........

मनात भरून राहिलेल्या गोष्टी आज सांडायच ठरवल
काहीही झाल तरी आज नियतीशी भांडायचं ठरवल

माझ्याच सावलीने आज साथ सोडायचं ठरवल
मग का उगाच मी माझंच मन तोडायचं ठरवल

हळुवार जपलेल्या आठवणींना आज विसरायचं ठरवल
खोलवर रुतलेल्या काट्यांना आज काढायचं ठरवल

रक्ताळलेल्या जखमांना आज बांधायचं ठरवल
हळुवार फुंकर घालून त्यांना शांत करायचं ठरवल

मनाला होणाऱ्या भासांना आज संपवायचं ठरवल
अंधारात स्वतःलाच शोधायचं ठरवलं

उगवणाऱ्या प्रत्येक दिवसाला आपलंस करायचं ठरवलं
हरवलेल्या गोष्टींना आज विसरायचं ठरवल

कोमल ......................२२/६/१०

आजचा देखावा....

नशिबाचाच हा एक भाग असावा
म्हणून आज माझ्यासोबत कोणीही नसावा ....

उगवलेला सूर्यही जसा रुसून बसावा
तसाच आहे आज हा मळभ देखावा ...

तुझ्या चाहुलीने जसा प्राजक्ताचा सडा पडावा
भास हा नेहमीच फसवा ठरावा ...

अंतरात जसा भावनांचा लोळ उठावा
तसाच आज हे आभाळ भरून यावा ...

मिटलेल्या पापण्यातून अश्रू जसा गाळावा
तसाच तो भरलेल्या आभाळात दाटलेला दिसावा ...

असाच काहीसा आजचा देखावा
उगाच मग तो नशिबाचा भाग भासावा ....

कोमल ...........................१६/६/१०

प्रीत अशीच धुंद असावी ....

मोह होईल अशी रात असावी
चांदण्या रातीत कोणाची तरी साथ असावी ...

हलकेच बोल अन हळुवार स्पर्शाची संवेदना असावी
मैत्री पेक्षाही त्यावेळी प्रेमाची भावना श्रेष्ठ ठरावी ...

चांदण्यांनी अशीच चादर पांघरावी
धुंद रातराणीने सेज सजावी ...

थंड वातावरणात त्याची ऊब असावी
न बोलताच जवळ घेणारी मिठी असावी ...

धुंद रजनीत मी मग्न होऊन जावी
प्रीतीत त्याच्या अशीच ती रात फुलावी ...

कोमल ........................१६/६/१०

हे जरुरी तर नाही.....

प्रत्येकालाच नशीब साथ देईल हे जरुरी तर नाही
प्रत्येकाच्याच मार्गात फुल उमलतील हे जरुरी तर नाही
प्रेम करूनही लोक ते व्यक्त करत नाहीत पण
प्रत्येकालाच इथे प्रेम मिळेल हे जरुरी तर नाही.....

माझ्या एकटेपणात मला कोणी साथ देईल हे जरुरी तर नाही
प्रत्येक आनंदाच्या क्षणी मित्रांची साथ लाभेल हे जरुरी तर नाही
वादळात साथ सोडणारे तर बरेच असतात पण
त्याच वादळातून बाहेर काढणारे कोणी भेटेल हे जरुरी तर नाही.....

प्रत्येक समुद्रात दीपस्तंभ आढळेल हे जरुरी तर नाही
प्रत्येक शिंपल्यात मोती मिळेल हे जरुरी तर नाही
कधीतरी त्याने म्हणावं ' अग वेडे मी तुझाच आहे' पण
प्रत्येक ऋतूत त्याची साथ लाभेल हे जरुरी तर नाही.....

कोमल .......................१५/६/१०

अजूनही.......

शब्द शब्दात तुझे अस्तिव आज जपून आहे
श्वास श्वासात तुझी प्रीत तशीच आहे

मन मनात तुझी प्रतिमा झळकून आहे
दाट दाटलेल्या कंठात नाव तुझेच आहे

स्वर स्वरात तुझेच बोल गात आहे
नभ नभात व्यापलेले विश्व तुझेच आहे

भास भासात तुझाच साथ आहे
क्षण क्षणात अजूनही मी एकटाच आहे

कोमल ........................१३/६/१०