मिठी ...

चांदण्यांच्या मिठीत चंद्र विसावतो
कधी आसमंत कधी अंधार लाजतो

फुलांच्या मिठीत सुगंध दरवळतो
कधी पान तर कधी काटा शहारून जातो

आईच्या मिठीत ओलावा असतो
कधी मायेचा कधी काळजीचा झरा पाझरतो

आठवांच्या मिठीत क्षण सामावतो
कधी आसवात तर कधी हास्यात सांडतो

गर्दीच्या मिठीत गांगरून जातो
कधी स्वतःपासून कधी लोकांपासून अलिप्त राहतो

आयुष्याच्या मिठीत सौख्य शोधतो
कधी समाधान तर कधी अस्तित्व हरवतो

कोमल .............................................६/३/११

सुख मानून पहावे...

कधी हसून तर कधी रडून पहावे
कधी आसवात कधी आठवात दाटून पहावे

दृश्य अदृश्य गोष्टी पडताळून पहावे
खरे किती खोटे किती हे जाणून पहावे

कुणाच्या मनात नाहीतर आठवात साचून पहावे
कधी मौनातून कधी पापण्यातून सांडून पहावे

स्वार्थ निस्वर्था पलीकडे कधीतरी देऊन पहावे
उगाचच त्यातलेच थोडेसे मागून पहावे

गर्दीतही कधीतरी अलिप्त राहून पहावे
क्षणभर कधीतरी अदृश्य होऊन पहावे

डोंगाराएवढ्या दुःखावर हसून पहावे
ओंजळभर प्रेमातही सुख मानून पहावे

कोमल .......................................................१/३/११

नकळत सांजवेळी ...

नकळत सांजवेळी कुणीतरी येऊन जाते
मनाला माझ्या अस्वस्थ करून जाते ...

कुणीतरी ओळखीचे असावे.. उगाच वाटून जाते
मनात विचारांचे असंख्य वादळ घोंगावून जाते ...

मनाचे खेळच असावे असे उगाच वाटून जाते
कोणीतरी असल्याचे आभास जाणवून जाते ...

अस्पष्ट... धूसर... काहीस आठवून जाते
मनावरचे पडदे जेव्हा मी दूर सारून जाते

असेच सांजवेळी कुणीतरी येऊन जाते
नकळत आठवांचे आभाळ पुन्हा दाटून जाते ...

कोमल ...........................................................२७/२/११

एक क्षण ...

एक क्षण पुरेसा असतो ...
मनाशी संवाद साधण्यासाठी
कधी एक क्षण अपुरा पडतो ...
आपली बाजू मांडण्यासाठी

एक क्षण भरून येतो ...
मन मोकळ करण्यासाठी
कधी एक क्षण निशब्द होतो ...
मौनाचा अर्थ शोधण्यासाठी

एक क्षण पुरून उरतो ...
आपला आनंद वाटण्यासाठी
कधी एक क्षण कमी पडतो ...
आठवणीत दाटण्यासाठी

एक क्षण खोटा ठरतो ...
आपला विश्वास जपण्यासाठी
कधी एक क्षण अस्वस्थ करतो ...
आपलंच मन जाणण्यासाठी

कोमल ..................................२६/२/११

बांडगुळ...

मनावर वाढणार
विचारांनी गुरफटणार
आपल्याच रक्तावर पोसणार
काहीस अस्वथ करणार
स्वप्नांना नष्ट करणार
नशिबाला दोष देणार
समाजाच ओझ लादणार
एक बांडगुळ....
आपली वाढ खुंटवणार

कोमल ...........................२०/२/११

सगळेच नियम आहेत बदलले...

लोक सोयीनुसार आहेत वागू लागले
पैसा-जात पाहून प्रेमात पडू लागले
जो वेळ देईल तोच जोडीदार शोधू लागले
आजकाल सगळेच नियम आहेत बदलले

कामापुरते सारेच गोड बोलू लागले
जो तो आपल्या प्रेमाचे हिशेब मांडू लागले
मी दिले न तू लुबाडलेस हेच सांगू लागले
आजकाल सगळेच नियम आहेत बदलले

प्रेम माझेच होते खरे तिनेच मला फसवले
जाताना दारूच्या नशेत मला पार बुडवले
स्वतःच आपल्या प्रेमाचा अपमान करू लागले
आजकाल सगळेच नियम आहेत बदलले

कसे लोक नवीन पळवाटा शोधू लागले
नवीन कारणाने स्वतःचा बचाव करू लागले
तुझ माझ करत आयुष्य हरवू आहेत लागले
आजकाल सगळेच नियम आहेत बदलले

दोन घडीचा डाव मोडून नवीन वाटा शोधू लागले
गोड हळव्या प्रेमाचा नव्याने खेळ मांडू लागले
अन क्षणभर प्रेमासाठी valentine day साजरा करू लागले
आजकाल सगळेच नियम आहेत बदलले

खरचं !! लोक सोयीनुसार आहेत वागू लागले

कोमल .................................१०/२/११

तुझा दोष नाही...

गाणे कसे गाऊ गाण्यात सूर नाही
शब्द फितूर झाले मौनाला अर्थ नाही...

चांदण्यांची गर्दी झाली आभाळ रिक्त नाही
नयनात दाटला पाऊस आठवांना जागा नाही...

पुरे झाली माया माझी झोळी मोठी नाही
फाटक्या झोळीला माझ्या कुठे ठिगळच नाही...

ओंजळीत जपलेले क्षण धूसर झाले नाही
टाळते ते गंध वेडे उगाच लोभ बरा नाही...

जुन्या वळणांवर आताशा उगाच रेंगाळत नाही
नशीबच शापित माझे येथे तुझा दोष नाही...


कोमल ६/२/११