किती......

किती रिचवले प्याले
त्याला मोजमाप नाही
किती अश्रू गाळले
त्याला किंमत नाही
;
;
किती मार्ग धुंडाळले
त्याला तोड नाही
किती शब्द शोधले
त्याला अर्थ नाही
;
;
किती उत्तर शोधले
त्याला प्रश्नच नाही
किती श्वास रोखले
त्याला आता बधत नाही
;
तू जाण्याने आता कशालाच
किंमत उरली नाही

कोमल .................................३१/८/१०

रिते......

रिते आभाळ सारे
चिंब करुनी गेले
कोरड्या पापण्यात
अश्रू भरून गेले

रिते शब्द सारे
उरात दाटून गेले
मूक भावनांना
वाट देऊन गेले

रिते मार्ग सारे
अंधारात गडद झाले
रोजचे तरीही आज
अनोळखी होऊन गेले

रिते मन माझे
निशब्द जाहले
शब्दांच्या गर्दीतही
अव्यक्त होऊन गेले

कोमल ....................................३१/८/१०

गर्दीत एकटी मी....

वाट रोजची तरीही
आजच कशी चुकले मी

ओळखीच्या चेहऱ्यांनाही
आजच कशी विसरले मी

अंधार रोजचा तरीही
आजच कशी घाबरले मी

आवाज रोजचा तरीही
आजच कशी गोंधळले मी

वेदना रोजची तरीही
आजच कशी कळवळली मी

आठवणी रोजच्या तरीही
आजच कशा सांडल्या मी

माणसांचा गोतावळा तरीही
आजच कशी गर्दीत एकटी मी

कोमल ............................३०/८/१०

मुक्त...

मुक्त मी
मुक्त तू
मुक्त मम भावना

मुक्त विचार
मुक्त आचार
मुक्त मम वेदना

मुक्त गीत
मुक्त संगीत
मुक्त मम संवेदना

मुक्त श्वास
मुक्त भास
मुक्त मम यातना

कोमल .............................२९/८/१०

आळस माझ्या अंगातून जातच नाही....

रात्रभर जागून मी सिनेमा पाहतो
कधी कधी उशिरा पर्यंत दारूकामहि करतो
पण वेळेवर ऑफिस गाठण कधी जमलंच नाही
काय करणार, आळस माझ्या अंगातून जातच नाही !!

खडूस बॉसच्या नावाने शंख मी करतो
पगार वेळेवर झाला नाही कि वाद मी घालतो
पण वेळेवर काम पूर्ण करण मला कधी जमलंच नाही
काय करणार, आळस माझ्या अंगातून जातच नाही !!

रस्त्यावरच्या खड्यांना रोज मी चुकवत असतो
सरकारला त्यासाठी मी जबाबदार धरतो
पण कचरा कधी मी कचराकुंडीत फेकलाच नाही
काय करणार, आळस माझ्या अंगातून जातच नाही !!

राजकारणावर मी मनसोक्त गप्पा मारतो
भ्रष्ट नेत्यांना शिव्याची लाखोली वाहतो
पण मतदान वेळेवर करण मला कधी जमलंच नाही
काय करणार, आळस माझ्या अंगातून जातच नाही !!

कोमल ..........................१८/८/१०

अरे माणसा !! जागा हो...

अरे माणसा !! जागा हो...
तू विसरलेल्या कर्तव्यासाठी
देलेले वचन पाळण्यासाठी
कधी हरवलेल्या नात्यांसाठी

अरे माणसा !! जागा हो...
भूतकाळाला गाडण्यासाठी
वर्तमानात जगण्यासाठी
कधी भविष्याची पहाट पाहण्यासाठी

अरे माणसा !! जागा हो...
माणुसकी जपण्यासाठी
अन्यायाविरुद्ध लढण्यासाठी
कधी निरागस हास्य वाचवण्यासाठी

अरे माणसा !! जागा हो...
समाजाच रूप पालटण्यासाठी
भ्रष्ट राजकारणाला बदलण्यासाठी
कधी स्वतःच्याच अस्तित्वासाठी

कोमल ...............................२७/८/१०

मन ....

कोणाच्यातरी येण्याची वाट पाहत मन तिथेच घुटमळत
कधी अंधारात तर कधी वाटेतच अडखळत

कोणाच्यातरी आठवणीने मन उगाच भरून येत
कधी गर्दीत नकळत एकट करून जात

कोणाच्यातरी आवाजाचा मन कानोसा घेत
कधी शांततेतही उगाच आभास देत

कोणाच्यातरी आसवांनी मन भिजून जात
कधी तरी नकळतच पापण्यातून सांडून जात

कोणाच्यातरी बोलण्याने मन नकळत दुखावत
कधी तरी मौन सुद्धा केवढ त्रासदायक ठरत

कोणाच्यातरी विचारात मन हरवून जात
कधी स्वप्नात तर कधी जागेपणीच ते गुंतून जात

कोमल ............................२७/८/१०