हळव्या मनास माझ्या......

हळव्या मनास माझ्या कसली खंत आहे
जे नाही सोबत त्यांचाच इंतजार आहे

उगाच उरी दाटलेले भाव डोळ्यात साठवत आहे
अन पावसात त्यांची वाट मोकळी करत आहे

का उगाच ते अजूनही घुटमळत आहे
का थांबायचं कुठे हे त्यास उमगत नाही आहे

रात्रंदिवस त्याला मी मानवत आहे
का उगाच गंधाळलेली स्वप्न सजवत आहे

जे नुसतेच भास ठरतात त्यांचा का इंतजार आहे
जे आपले नव्हतेच कधी त्यांच्यावर का रुसवा आहे

जे आहेत आपलेच ते अजूनही विश्वास जपून आहे
मग का उगाच मृगजळाची तुला आस आहे

कोमल ....................१३/६/१०

वाटलं नव्हत मला कधी....

वाटलं नव्हत मला कधी कधी असंही होत
लख्ख उन्हातही अचानक आभाळ भरून येत
मनात नसतानाही मग त्यात भिजव लागत

वाटलं नव्हत मला कधी कधी असंही होत
उगाच आठवणींच्या हिंदोळ्यावर मन कधी रमून जात
अन मग माणसांच्या गर्दीतही एकट होऊन जात

वाटलं नव्हत मला कधी कधी असंही होत
अंधाऱ्या आकाशात मन उगाच चांदण्या शोधत
मग चंद्र दिसला नाही कि रुसून बसत

वाटलं नव्हत मला कधी कधी असंही होत
डोळ्यात आसू अन ओठांवर हसू एकाच वेळी सांभाळाव लागत
मग त्या लपाछपीच्या खेळत स्वतःलाच कुठेतरी हरवाव लागत

कोमल .....................१३/६/१०

भिजलेल्या चारोळ्या.......

कोसळताहेत मुग्ध सरी
जणू आभाळ फाटलंय कुठेतरी
सुटलाय गार गार वारा
भिजून गेली तृषार्त धरा

*******************

अशाच एका पावसाळी
भेट तुझी माझी झाली
स्मरल्या त्या आठवणी
आज पुन्हा भिजताना अशाच क्षणी

********************

आल्या या सरी
अशाच माझ्या दारी
अंगणसुद्धा भरले
फक्त त्यांच्या सुगंधाने

*******************

आताशा पावसात भिजण
सोडलंय मी
उगाच त्यात अश्रू लपवण
टाळतेय मी

*******************

नको म्हणतानाही
तो आला
अन मलाही त्यासोबत
भिजवून गेला

*******************

आपली ती जागा
आता एकाकी उरलीय
रोजच्या पावसात
एकटीच भिजतेय

*******************

कोसळल्या सरी आज पुन्हा
जागवल्या आठवणी जुन्या
अशाच पावसात भिजलेल्या
आणि नंतर त्यात वाहून गेलेल्या

********************

मी नाही पुन्हा पावसात जाणार
उगाच त्यात नाही भिजणार
कारण फक्त एवढेच मला
पुन्हा तुझी मग आठवण छळणार

********************

तुझ्या माझ्या नात्यात आता
अंतर वाढत चाललाय
जसा हा पाऊसही आता
हुलकावणी देतोय

********************

आभाळ भरून आल कि
मन माझ अस्वस्थ होत
तू सोबत नसल्याची
उगाच जाणीव करून जात

कोमल ...........................६/६/१०

असेही करावे लागते

दुसऱ्यांना हसवण्यासाठी
स्वतःचे दुःख लपवावे लागते

कधी त्यांचे अश्रू पुसण्यासाठी
आपल्यालाही त्यात भिजावे लागते

त्यांना सांभाळण्यासाठी
आपल्याला खंबीर व्हावे लागते

कधी त्यांचे मन जपण्यासाठी
आपल्या मनाला सावरावे लागते

त्यांचे स्वप्न साकारण्यासाठी
आपले स्वप्न विसरावे लागते

त्यांना समजून घेण्यासाठी
कधी लहान तर कधी मोठे व्हावे लागते

तर कधी त्यांचे अस्तित्व जपण्यासाठी
आपल्याला स्वतःलाच विसरावे लागते

कोमल ......................४/६/१०

तुझ्याचसाठी .......

कधी जाणलेस तू ?
का अंधारात मी चंद्र शोधते ...
का शांततेतही मी अस्वस्थ होते....
का उगाच मी वात पाहते...
का माझ्याही नकळत मी अश्रू ढाळते...
का उगाच मी हास्य शोधते...
का पावसाच्या थेंबातही मी प्रतिबिंब शोधते....
का हरवलेल्या वाटा मी पुन्हा पुन्हा शोधते....
का सहजच मी देवाकडे मागणे मागते....
का अजूनही मी वळून पाहते....
का अजूनही मी वाटेत घुटमळते...
तुझ्याचसाठी सख्या तुझ्याचसाठी ........

कोमल ....................४/६/१०

काही उरलंच नाही ...

हरवायची आता काही भीती राहिली नाही
कारण गमावण्यासाठी आता काही उरलंच नाही ...

आजकाल डोळेही भरून येत नाही
कारण रडण्यासाठी आता अश्रूही शिल्लक नाही ....

कोणाशीही बोलावस वाटत नाही
कारण आता शब्दांनाही माझ्यासाठी वेळ नाही ....

आजकाल कोणालाही प्रश्न विचारत नाही
कारण त्यांची उत्तर माझ्याहीकडेही नाही ....

उगाचच जास्त डोक चालवत नाही
म्हणजे नंतर ते त्याच अस्तित्वही दाखवणार नाही ...

स्वप्नही आजकाल बघत नाही
म्हणजे ती तुटण्याचा त्रासही होणार नाही ...

नशिबाचे चटके कदाचित पुरे झाले नाही
म्हणून अजूनही मी अनवाणी चालायची सवय सोडली नाही ...

कोमल ...........................१/६/१०

आलास कशाला ?

जायचंच होत तर
आलास कशाला ?

वाटा बदलायच्याच होत्या तर
रस्त्यात गाठलस कशाला ?

उत्तर द्यायचीच नव्हती तर
मला प्रश्नात पाडलस कशाला ?

स्वप्न तोडायचीच होती तर
दाखवलीस कशाला ?

तुला तुझ्या मतांवर ठाम राहायचं नव्हत तर
मला माझ मत विचारलस कशाला ?

साथ सोडायचीच होती तर
सोबत तरी केलीस कशाला ?

नाती जपायचीच नव्हती तर
जोडलीस कशाला ?

दूरच ठेवायचं होत तर
जवळ तरी घेतलस कशाला ?

शेवटी रडवायचंच होत तर
हसायला तरी शिकवलस कशाला ?

कोमल .......................१/६/१०